۱) روزِ کاریِ این شغل چه شکلی است؟
عنوانِ رشته با واقعیتِ روزمرهٔ شغل فرق دارد. با کسی که چند سال است در آن حوزه کار میکند حرف بزن، نه فقط با دانشجوی سالِ اول.
۲) طولِ مسیر را میپذیرم؟
بعضی رشتهها تا استقلالِ شغلی مسیرِ خیلی طولانی دارند. اگر این طول برایت قابلِ قبول نیست، بهتر است همین حالا بدانی.
۳) شهر و هزینه چطور؟
قبولی در شهرِ دیگر یعنی هزینهٔ زندگیِ جدا. این را قبل از پرکردنِ فرم با خانواده روشن کن، نه بعد از اعلامِ نتیجه.
۴) اگر این رشته را نیاورم، چه؟
داشتنِ نقشهٔ دوم از سرِ بدبینی نیست؛ باعث میشود انتخابِ اولت را با آرامشِ بیشتری بنویسی.
۵) این انتخاب مالِ خودم است؟
فشارِ خانواده و همکلاسیها واقعی است. اگر جوابت به این سؤال قاطع نیست، کمی بیشتر وقت بگذار — چند روز فکر، در برابرِ چند سال تحصیل، معاملهٔ خوبی است.